"Bir gün İbrahim şöyle demişti: "Rabbim! Bu şehri güvenli kıl; beni ve oğullarımı putlara tapmaktan uzak tut."

"Rabbim! Onlar insanların çoğunu yoldan çıkarmıştır. Artık kim bana uyarsa o bendendir. Her kim de bana karşı gelirse... Şüphesiz sen cezadan koruryan, merhamet edensin."

"Rabbimiz! Ben soyumdan kimini senin kutsal Mabedinin yanında tarıma elverişsiz bir vadiye yerleştirdim. Rabbimiz, bu onların namaz kılmaları içindir.

İnsanlardan kimilerinin gönlünü onlara yönlendir. Onları ürünlerle azıklandır. Belki şükrederler."

"Rabbimiz! Biz neyi gizler, neyi açığa vurursak sen onu bilirsin. Allah'a karşı zaten, ne yerde bir şey gizli kalabilir ne de gökte." (İbrahim 14/35-38)

"Rabbim! Bana doğrunun bilgisini ver ve beni iyiler arasına kat.

Bundan sonra gelenler içinde doğruların dilinde olmamı nasip eyle.

Beni o nimetli cennete varis olanlardan kıl.

Babamı da cezdan koru. O gerçekten yoldan çıkmışlardan biridir.

Diriltilecekleri günde beni rezil etme.

O gün ne mal bir işe yarayacak, ne de oğullar.

Kim Allah'a temiz bir kalple gelmiş olursa o başka." (Şuara 26/83-89)