Kırk Yıl Kırk Yıl
Beni sensiz koyuşunun kırkıncı yılı.
Giderken gitme demedim sana,
Gitmen gerekiyordu,gittin.
Beni bana bıraktın ilk kez...
Ellerimin içinden kaydı ellerin,
Gözlerimde gözlerinle yittin...
Sükûtunla imâ ettin bana,
"Ben nasıl ki bekledim,
Senin de hasretle geçsin günlerin"
Gittin...Gitmen gerekiyordu çünkü.
Hayatta herşeyin yeri ve zamanı,
Belli kaideleri vardı.
Üstelik mutlu olmalıydın,
Gitmesen...
Kalsaydın mutlu olman uzardı...
Böyle sessiz kalmak çok zor,
Sesini duyamamak en yamanı...
Özlüyorum seni kırk yıl önceki gibi.
Ayrı zamanların insanıydık,
Etiketlerden hep sakındık,
Aradık,bakındık bir çare bulunmadı.
Gitmen gerekiyordu,gittin...
Bıraktığın gibiyim,senden uzakta.
Yaram aynı,ne olduysa onulmadı.
Yalnızım hâlâ,kırk yıl önceki gibi,
Bana bir sen yettin...
Umutlarım yorgun,yüreğim vurgun şimdi.
Bir gün gideceksin,
Ve bir gün kırk yıl geçecek,
Beni bana bırakışından o yana.
O zamana ait bu satırlar,
Kimbilir,belki de o zaman eline geçecek.
Yüreğin sızlarsa,koşacaksın her yana...
Ben kalır mıyım o güne bilmem ama,
Ruhum,ölsem de hep seni hatırlar.
Neticede yuvama döneceğim bir gün,
Mekanım Cennet olursa,
Şuurum,yine seni seçecek...
18 Tem. 2007
01.44
- Lütfen kimse üstüne alınmasın. |