Çirkinlik bize, güzellik kadere aittir

fetih · 10.02.2007, 07:59

Çirkin isteklerimizle karıştırmasak, bozmasak, yıkmasak
kaderin her şeyi ne kadar güzel!

Dıştan çirkin gibi görünenler var, ama onların da sonuçları güzel.
Kışın soğuğu, kar fırtınası olmasa, baharın çiçeğini, yaprağını, kelebeğini görebilir miydik?

Dünyaya gelmeden önceki hâlimizi düşünelim bir an.
Ana rahminde her fiili kabul eden bir et parçasıydık.
Dünyayı tanımıyor, nelere ihtiyacımız olduğunu bilmiyorduk.
Kendimizden bile haberimiz yoktu.

Eğer söz anlayacak bir kabiliyete sahip olsaydık da,
bize, "Kendine lâzım olan uzuvları seç ve yaşayacağın
âlemin nasıl olmasını istiyorsan söyle," denseydi ne yapardık?

Sanıyorum, her şeyden önce el, ayak, burun, kulak gibi
zarurî organlarımızı almazdık. Çünkü, anne karnındayken
bunlara hiç ihtiyacımız yoktu. Gözü lüzumsuz iki delik,
saçı gereksiz bir kalabalık, bacağı, rahatsız edici bir uzantı zanneder, kabul etmezdik.

Kuracağımız dünyada ne suya, ne toprağa ne güneşe, ne havaya,
ne bitkilere, ne de hayvanlara yer verirdik. Bunlar da bizim için
bazı manasız kelimelerden ibaretti.

Fakat kaderimizi takdir eden Allah, sonsuz merhameti sebebiyle,
bizi kendi hâlimize bırakmadı. Sınırsız ilmiyle, hayatımız için
gerekli şeyleri plânladı ve yarattı. Kâinat bize uygun, biz de kâinata.

Şimdi dünyadayız. Bir süre sonra ahirete gidecek, orada yaşayacağız.
O âlemde bize gerekenler buradan alınacak. Gül veya ateş, elmas
veya kömür, ibadet veya isyan... Seçme işi bize bırakılmış. İsteyen istediğini alabilir.

İman ve ibadetin bu dünyada maddî bir karşılığı yok, nitekim
organlarımızın da ana rahminde ne işe yaradığı belli değildi.
İman ve ibadetin faydalarını asıl öbür düyada anlayacağız.
İkinci hayatta mükemmel olmanın yolu, bu dünyadaki amellerimize bağlı.

Kader, güzeldir. Perde arkasını görebildiğimiz oranda anlıyoruz bunu.
Madem ilâhî takdirin sırlarını anlamaktan âciziz, şu hâlde Allaha teslim olalım.

O, "neylerse güzel eyler." Başımıza zâhiren çirkin bir hâl gelirse,
bilelim ki, ya bizim hatamızdan dolayıdır veya imtihan içindir.

Çirkinlik bize, güzellik kadere aittir...

alıntı

yıldız · 12.02.2007, 21:56

Kader, güzeldir. Perde arkasını görebildiğimiz oranda anlıyoruz bunu.
Madem ilâhî takdirin sırlarını anlamaktan âciziz, şu hâlde Allaha teslim olalım.

O, "neylerse güzel eyler." Başımıza zâhiren çirkin bir hâl gelirse,
bilelim ki, ya bizim hatamızdan dolayıdır veya imtihan içindir.

berfut · 12.02.2007, 22:01

BATAKLIĞA GÜL YARAŞMAZ
Yüce Allah insanı yaratırken çok sevdi... Öyle sevdi ki meleklere “Ben yer yüzünde bir halife yaratacağım” dedi. Melekler ise serzeniş de bulundular : “Yer yüzünde fesat çıkaracak, kan dökecek insanı mı halife kılıyorsun?” dediler. Kadir-i Mutlak biliyordu onun kan dökeceğini, ama güveniyordu. “Sonunda özüne dönecek” diyordu. Öyle güzel yarattı ki insanoğlunu “Yarattıklarımın en güzeli, eşref-i mahluk” dedi. Onu öyle sevdi ki, insanoğlunun gönlünde kendine yer edindi...

İnsanoğlunu dünyaya gönderirken bir amacı bir gayesi vardı. Tekamül edecek, her yarattığı gibi o da tekamül edecek, bilgilenecek gayret gösterecek; sınanacak, sınav verecekti... Yarattıklarının içinde bir güldü insanoğlu. Ona en güzel mertebeler verilmişti. Herşey onun emrine sunulmuştu. Binlerce nimetle şereflenirken insanoğlu nelerle imtihan olacaktı?

Yüce Allah insanın ruhunu yaratırken ruhun yanına nefs denen imtihan aracını da koymuştu. Etrafıyla sınanırken içindeki nefsiyle de sınanıyordu. Nefs dünyayı sevdirmişti ona, hep “Ben” diyordu “Biz” demek zor geliyordu; ama öğrenecekti.

İnsanoğlunun içindeki çatışma, nefsiyle ruhunun karşılıklı mücadelesiydi. İnsan mutlu olamıyordu “Neden olamıyorum?” diye soruyordu kendine. Cevap ondaydı, nefsine kul olup egolarına yeniliyordu. Nefs, insanın gül bahçesi olan gönlünü madde sevgisi ile örtmüştü. Gönlünün güzelliklerini yaşayamayan insan mutlu değildi.

Madde sevgisi onu sadece oyalıyordu. Yüce Yaradan bunu istememişti. Yarattığı arzı, yarattığı insanı, hep pozitif yükleyerek yaratmıştı. Onu uzaklara atarken en güzel şekilde yarattığı dünyayı emrine veriyor “İnsana hizmet edin!” diyordu.

Yaradan “Başarman gerek!” diyordu. “Zorları kolay etmek için gönlüne yönel, ben oradayım, aç gönlünün kapısını; sen gülsün gir hazırladığım gönül bahçesine!”

Peygamberler gönderdi yollarına ışık olsun diye.. kitaplar gönderdi yaşamlarına rehber olsun diye.. “Haydi!” diyordu Yüce Yaradan “Gayret et, gönlünün sesini dinle, nefsinin sesini dinleyip kendini dünyaya bırakma!”

Öylesine kaptırmıştı ki duymuyordu, hep kolayı seçiyor, hep güzeli yaşamak istiyordu.Oysa olay insan için kayıptı..

"Sana kul olacağım" diye söz verirken Rabbine Elestü'de.. dünyayı görünce hepsini unutmuştu bir bir..

Zaman geçtikce egolarıyla benlikleriyle, güzelim dünyayı bataklığa çevirmişti. Yüce Yaradan sesleniyordu sevdiği halifesine “Bataklıkta gül yakışmaz, gel bana ulaş, kır nefsinin zincirini; ben sendeyim, gönlündeyim. Seni uzaklara atarken yalnız bırakmadım, seni sevgimle yarattım, merhametimle kucakladım, affımla şereflendirdim. Sevgimle vuslat ol, seni yarattığım gibi gül ol, özündeki gibi tertemiz olarak bana dön!”

Sesleniyordu Yüce Yaradan sabırla, sevgiyle kullarına her an. İnsanoğlu neden bilmez kendinin kıymetini, Rabbinin yanında ne kadar çok sevildiğini; ya Hakk yoluna girer kendini halife eder ya şer yolunda gider bataklıkda helak olur...kaybolur.

Yaradan sizleri; yüreğini Beytullah bilip oraya yönelenlerden eylesin...

Rahmet4 · 12.02.2007, 23:44

Allah razi olsun kardes
Allah insanlara hic zulm etmez,fakat insanlar kendilerine zulm ederler (yunus 41)

reyyan · 13.02.2007, 00:52

Allah razi olsun kardes

13.02.2007, 01:10

1. ci yazıyla 2. yazı arasında sanıyorum şöyle bir bağlantı yapılabilir ..saygıder Berfut nefse yönelmeyi ele almış yazısının birkısmında halbuki k çirkin bizim için hep fenalıkların elebaşı olarak gördüğümüz nefis bile bizim hayatımızın dizaynı için büyük bir güzellik kesinlikle saygıdeğer Fetih in ifadesiyle belki dünyaya gelirken sorulsaydı bir çok şey gibi aslında luzumlu olan uzuvların dışında nefis gibi asl manasının dışında bize çirkin devamlı çirkinlikler üretmeye meyyal olucak bir şeyi tercih etmezdik kesinlikle..bir kez daha şu sözün önemini ve gerçekliliğini hatırladım bizim şer(kötü) gördüğümüz şeylerde ne hayırlar gizlidir .bizim hayr(iyi) olarak gördüğümüz şeylerde ne şerler gizlidir ...ben şahsım adına her iki paylaşımı çok değerli buldum ..rabbim kez kere razı olsun..selam ve dua ile..

fetih · 15.02.2007, 18:42

Alıntı:

zeynep_hearty Nickli Üyeden Alıntı

1. ci yazıyla 2. yazı arasında sanıyorum şöyle bir bağlantı yapılabilir ..saygıder Berfut nefse yönelmeyi ele almış yazısının birkısmında halbuki k çirkin bizim için hep fenalıkların elebaşı olarak gördüğümüz nefis bile bizim hayatımızın dizaynı için büyük bir güzellik kesinlikle saygıdeğer Fetih in ifadesiyle belki dünyaya gelirken sorulsaydı bir çok şey gibi aslında luzumlu olan uzuvların dışında nefis gibi asl manasının dışında bize çirkin devamlı çirkinlikler üretmeye meyyal olucak bir şeyi tercih etmezdik kesinlikle..bir kez daha şu sözün önemini ve gerçekliliğini hatırladım bizim şer(kötü) gördüğümüz şeylerde ne hayırlar gizlidir .bizim hayr(iyi) olarak gördüğümüz şeylerde ne şerler gizlidir ...ben şahsım adına her iki paylaşımı çok değerli buldum ..rabbim kez kere razı olsun..selam ve dua ile..

ALLAH C.C Sizlerdende Razı olsun inşallah