bulut çaresizlikle kıvranmış
çaresizliğinin şimşeşleri,dünyayı aydınlatmış..
insanlar çok korkmuşlar
kanlı baltalarını,orada terketmişler.
hhemen damlalarını göndermiş yeşil gözlü yarine bulut
ama artık çok geçmiş.......
yavaş yavaş kurumuş fidan
kökleri çürümüş.
gövdesinde kalan son iki yaprakta düşmüş o gün.
yeşil gözleri kapanmış.
bulutun sevgi damlacıklar o anda donmuş
masmavi gökyüzünden
bembeyaz gözyaşları,ağacın üzerine yağmış
sevdiğinin yorgun bedenini.
pamuklarla sarmalamış...
bu bembeyaz hüzün taneleri,
tüm tabiatı kaplamış
bulutun sonsuz hüznünde,
insanların kahkaha sesleri yankılanmış.
................onun bembeyaz hüznüne ,insanlar sadece kar demişler............... |