Yüreğim, Keşke Ferhat olsaydım, olsaydım da yüreğimin tek yapacağı dağları delmek olsaydı. Kazar dururdum ne olacak? Şimdi yüreğimi dinlemeye kalksam, dağları delmekten bin kere daha zor işim. Hem ben yüreğimi değil, aklımı dinliyorum artık, Yüreğim çok yanılttı beni zamanında, Ona uymak yakışık almaz bundan gayrı. Dil yarası var hem acımasızca açılmış yüreklerimizde, Unutmam, unutulmasını da dilemem hiçbir zaman. Adı inat değil bunun, Bunun adı olması lazım gelen ne ise o. Belki de böyle düşünerek aklımın işini kolaylaştırıyorum, Ne belli? Konuşurduk havadan sudan dert değil, Ama yüreğim ölmedi ki daha. Konuşurken havandan suyundan, havamdan suyumdan, O zalim yüreğim konuşmayı bekler havasından suyundan, Yarama hançerler vurulur yine, Yaramaz bana böylesi. Ama bir gün ölürse yüreğim, konuşuruz belki havadan, sudan, niye olmasın? Ama şimdi olmaz, olmaz işte. Sen yine de sağol. |