 Dışarda Yağmur
Bir seher vakti serinliğinde,
Uykusu bölünmüş gözlerimin.
Gecesinde uyuyamadığım,
Uyumak için çok uğraştığım,
Bir gecenin seherinde yine.
Gece,
Uyku çökmüş gözlerime,
Düşünceler, uyutmayan.
Ağrı inmiş dizlerime,
Sancısı ki, solutmayan.
Kollarımın cansızlığı bir yanda.
Hiçte yabancı değil.
Ardından, zorda olsa kapanan gözlerim, benden habersiz.
Kapansa da boş.
Mavi rüyalara dalamayan gözlerim,
Hayalleri olmayan, birbirinden hoş.
Bugünlerde hava soğuk,
Dışarda yağmur… ekseriyetle.
Güzel olmasa da eskisi gibi,
Eskisi kadar sevimli.
Yağmasa da eskisi gibi,
Eskisinden kıymetli.
Her damlası rahmeti toprağın,
Her damlası bereketi.
Dışarda Yağmur… tamam.
Ama sevdası eksik içerde yağmurun,
Belki de yanlış olan, adından başka anlamlar yüklemektir yağmura,
Anlamsız.
Bilmez miydin, bitsede sevdaların, yağmurun bitmeyeceğini?
Yağmurun hep yağacağını sevdalı,
Sevdasız.
Şimdi başka bir anlamı daha var her yağan yağmurun,
Her yağmur acı, her yağmur gözyaşı.
Dışarda yağmur…
İçerde sancı.
Anlam ki bundan böyle değişmeyecek.
Yağan her yağmurda hatıra gelecek,
Geldikçe hatıra, tüketecek.
Ama bundan böyle değişmeyecek.
Varsın taşısın hep, acıda olsa bu anlamı yağmur,
Varsın sancı olsun bundan böyle yağmurun anlamı.
Belki eskisinden de anlamlı.
Kim bilir?
Belki eskisinden de boş,
Belki eskisinden de yanlış,
Belki eskisinden de anlamsız. | 
Normal
