 Son şafak
SON ŞAFAK
Ufuklar bomboş, ıssız…
Kara bulutlarla kaplı yer gök, kurşuni…
Kargalar uçuyor göklerde bulutlara doğru,
Leş kargaları…
Sessizlik yankılanıyor boşlukta…
Allah’ın gerçeklerine sırtını çeviren,
Sen, ellerinle örtmedin mi,
Geleceğin mutluluğunu?
Gömmedin mi güneşin 7 rengini
Karanlıklar dehlizine, sessizce?
Hepiniz ne çabuk aldanıyorsunuz…
Alim geçinen,
Birkaç TAGUT’un, sinsi cilasına,
Çatlak, yaldızlı çerçevelerden süzülen…
Görünen kelleri görmüyorsunuz, çatlakları,
Cehalet takkeleri düşmesine rağmen…
Korsunuz, delice, şeytanın karanlıklarında
Görmüyorsunuz…
İncelemiyorsunuz, defalarca kafanıza çekiçlenen doğruları…
Hissetmiyorsunuz, Allah’ı ve dostlarını…
Duymuyorsunuz en güzelini seslerin, berrak…
Anlamıyorsunuz, taassuba geçit olmadığını İslam’da…
İftiralar atıyorsunuz Allah’ın dostlarına, çamurlar…
Karanlık bataklıklardan.
...Ve sizlere sesleniyorum,
Geleceğin pırıl, pırıl güneşinden, aydınlığından,
Yaşayamayacağınız umutlara açılan
Geleceğin son şafağından… | 
Normal
