Organ Bağişi

[ayyşe]

Organlarım bana Allahu Tealanın emanetidir.
Onun bu emanetini başkasına vermek niyedir?
ben onları sağ salim ve tertemiz Rabbime teslim etme telaşında ve niyetindeyim...
dua ile.......

[arzuhal]

ayyşe Nickli Üyeden Alıntı

Organlarım bana Allahu Tealanın emanetidir.
Onun bu emanetini başkasına vermek niyedir?
ben onları sağ salim ve tertemiz Rabbime teslim etme telaşında ve niyetindeyim...
dua ile.......

seninle aynı fikirdeyim ayşecim... oRGANLARIMIZ RABBİMİN BİZE EMANETİDİR...

[bekir]

Organ bağışlanacak kişi için hayati önem taşıyorsa, organ bağışlayanın rızası var ve bu bağıştan sağlık yönü ile bir zarar görmeyecekse caizdir.

Zaruret varsa, haram kalkar. Çünkü, “Zaruretler, yasak olan şeyleri mubah kılar.” kaydı vardır Mecelle'de.

Uzman ve Müslüman doktor, bir hasta için, diri veya ölüden organ naklinden başka çare olmadığını bildirdiği zaman, organ nakli caiz olur. Din ayrılığı gözetilmez. (El-Hedyül-İslami)

Ölmüş annesinin karnındaki canlı çocuğu, ameliyatla almak caizdir. Çünkü, imam-ı a’zam hazretleri, ölmüş bir kadının karnının yarılmasını ve çocuğun çıkarılmasını emretmiş, kurtarılan çocuk uzun yıllar yaşamıştır. (Eşbah)

Ancak, ölünün bir organını kesmek ölüye eziyettir. Kesilen organ, birisini yaşatacaksa, beis yoktur.

ayyşe Nickli Üyeden Alıntı

Organlarım bana Allahu Tealanın emanetidir.
Onun bu emanetini başkasına vermek niyedir?
ben onları sağ salim ve tertemiz Rabbime teslim etme telaşında ve niyetindeyim...
dua ile.......

SELAM

evet organlarımız ALLAH ın bize verdiği emanetlerdir.
peki ALLAH ın verdiği para altın vb gibi maddeler bizimmidir,onlar ALLAH IN verdiği emanetler değilmi ihtiyaç sahiblerine neden veriyoruz,ölüldüğümüz zaman toprak olup çürüyecek herhangi bir organımızın başka birine hayat vermesi herhalde çokta yanlış bir şey değildir. en doğrusunu ALLAH bilir.

tıbyanen li külli şey'in




AKLIN FİKRİN ALMAZ OLDU
GÖZLERİNDE GÖRMEZ OLDU
SEN SENİDE BİLMEZ OLDUN
UTANMADAN ÇIKMIŞ BİRDE KONUŞYOR

hüseyin kaymak

[Huzur_islamda]

Bence caizdir zira bir cok hocalarimiza sordum ve onlarda onayladilar bir sakinca gormediler...

[sinang]

Değerli kardeşim.Bizler bu hususun icazetine fetva verecek makamda değiliz ki caiz yahut değil diyelim.Ama fikrimizde insaniyetimiz noktasında vardır,paylaşalım belki müşterek çıkarız..BİSMİLLAH..
Aziz kardeşim sende anladın ki Kur'anı azimüşan özelde biz tabilerine ve genelde tüm insaniyete hep şu hususu göstermiştir,iman edin ve salih amel edin.Biz amelin selahiyetini sadece Allah cc. rızası için yapılmasına bağlamalıyız.
Evet İslam dini mükemmeli insanın tüm huzuru için yeterli açıklamayı yapmıştır.O cismi insanı topraktan halk edilmiştir ve yine ona dönüşücektir.
Hem insan çok delilleriyle bir basubadel mevt yaşayacaktır.Ölümden sonra diriliş olacaktır.Öyleyse bu eşrefi mahlukun hem cismi hem ruhu azizdir,izzetlidir.Biz hiç bir canlının hilkatinde pis olduğunu iddaa edemeyiz,çünkü temizdir.Yalnız sonradan insan terakki yahut tedenni eder.
Teknik ve teknoloji gelişmiştir,ençokta biz ehli islama lazımdır.Öyleyse kuvveti hakkın rızası için kullanmak adına sebeblere müracat edip kazanmalıyız.
Şunu ifade edelim fakir ülkeler hep müslümandır,ekseri organ kaçakçılığı buralarda olmaktadır.Buralarda ehli diyanetin ve ehli ihtisasın sözü yerine hiçbir kural tanımayan insaniyetten nasipsin ,islamdan habersiz,menfaati için hertürlü melaneti işleyecek tarzda kişi ve grublar faaliyettedir,boguncu ve düzenbazdırlar,bazen bunlar köşeleri zaptu rabt etmişler ve mümin ve meziyetli irfan sahibi ihvanlara dahi göz açtırmak istemezler.
İşte bu yüzden iyilik adına çok kötülüklerde işlenmektedir.
Korkma kardeşim tüm kalbi huzurumla diyorum ki bizim cesetimiz toprağa karışacaktır ve zamanı geldiğinde tekrar filizlenecek yepyeni bir libasımız olacaktır.
Öyleyse bu cesetlerden Allah cc hoşnut olacağı biçimde istifade ederiz.Zaruretler haramlara dahi izin veriyor,tabiki sui istimal ve niyet etmeden...
İnsanın yaratılışındaki eşrefiyetine hürmet etmek şarttır.
Hem tabiblerimizin ehli diyanet olması dahi önemlidir.Hem alıcın ciddi muhtaç olması lazımdır,ehli tevhid olması ise çok güzeldir.
ALLAH CC EMANET..

[ayışığı]

öyle derin bi konuya deginmişsinizki gerçekten düşünülücek bi konu
ve böyle bir konuyu açan kişiye yürekten teşekkür ediyorum
ya benim hiç bir fikrim yok ailemde bu konuyu arada bir tartışıo

ama ben düşündügüm kadarıyla şimdi öldükten sonra organlarımız bi işe yaramıcak toprakta çürümekten başka sonuçta öbür dünyaya bedenimizle degil ruhumuzla gidicez ve tüm kalbiyle umut bekliyen birinin yaşamasına mutluluguna vesile olucaz ve hep o kişinin dualarını alıcaz
ama burda Allahın bize bazı ayetlerde açıkladıgı gibi bedenimizi bize emanet olarak vermiştir.nasıl biri bişeyi bize emanet ediyosa onu ne olursa olsun kimseye vermek çok büyük yanlışsa buda öyle bir şeydir benim olmayan birşeyi ben sahibinden izinsiz nasıl birine verebilirimki

tmm hasta olan kişi hayatını çüriyecek olan bir organa bağlayabilir
ve bende bu hastanın yerinde olabilirim bilmiyorum
ama bedenlerimiz bize emanettir böyle bir ayet var
bence bu ayet bana bu soruyu açıklıyor
belkide yanlış düşünüyorum bilmiyorum ama bence bu daha agır basıyo

[Suffiyun]

Normal halde caiz olmayan bazı şeyler vardır ki, zaruret halinde meşru olmaktadır. Meselâ, vefat eden hamile bir annenin karnındaki çocuk canlı olup hareket ederse, âlimlerin çoğunun görüşüne göre, annenin karnı sol tarafından yarılır ve çocuk alınır. Çünkü bu durumda ölünün bir parçası alınsa da, başka bir canlının hayatı kurtarılmış olmaktadır.1

İşte bu fıkhî hükme istinad eden zamanımız âlimleri organ nakline cevap vermektedir. Burada bir hastayı ölümden ve herhangi bir organını kaybetmekten korumakiçin, ölmüş olan bir kimsenin organlarından birisi çıkarılıp hastaya takılmaktadır. Bu ameliyat daha çok böbrek, kalb ve göz gibi âzalarda yapılmaktadır.

Bu meseleye genişçe temas eden Ezher ulemâsından Ahmed eş-Şirbâsî, bu ameliyatı yaparken bazı esasların göz önünde bulundurulmasını ve onlara riayet edilmesini şart koşmaktadır. Herşeyden önce bu “nakil” hayatî bir zaruretten dolayı yapılmalıdır. Umumî mânâda bir çeşit tedâvidir. Çünkü zaruretlerin bazı haramları mubah kıldığı, bilinen bir kaidedir.

Böyle bir zaruret hâli ortaya çıkınca, hastanın mâruz kaldığı hayatî tehlikenin ancak bu yolla giderileceği teşhisinin konmuş olması; bu ameliyattan sonra da hastanın ya da tam olarak veya galip bir zanla kurtulma ümidinin tesbit edilmesi gerekir. Yâni, ameliyat hem son çare olmalı, hem de kurtulma ümidi “kesin”e yakın bulunmalıdır. Tabiî, bu teşhiste sıradan kimselerin değil de, sahasında uzman bir doktorun veya varsa sağlık heyetinin karar vermiş olması lâzımdır.

Kalbi, böbreği veya gözü alınacak ölünün hayatta iken organlarını bağışlamış olması veya gerektiğinde alınabileceğine dâir muvafakatının mevcut olması da icap eder. Şayet ölen kimse hayatta iken böyle birşey söylememiş, bir muvafakatta bulunmamışsa, yakınlarının veya varislerinin rızası alınmalıdır. Ayrıca ölmüş kişi, “Ben ölünce cesedime dokunmayın” şeklinde bir vasiyette bulunmamışsa, bu vasiyete riayet edilmelidir.

Organı nakledilecek kimsenin de gerçek mânâda ölmüş olması gerekir. Hayatta bulunduğu müddetçe alındığı takdirde ölümüne sebep olabilecek kalb gibi bir organının alınıp bir başka hastaya nakledilmesi caiz değildir. Bir müddet sonra öleceği tahmin edilen bir hastanın organı da alınmaz. Öyle ki, doktorların kesin olarak öleceği hususunda rapor verdikleri pek çok hastanın sağlığına kavuşup yaşadığı vâkidir. Bu itibarla, can çekişen bir hastanın “Nasıl olsa ölecek” doüşüncesiyle bir organını alıp başka bir hastaya nakletmek caiz değildir.

Hayatta olan bir insanın ölmek üzere olan bir hastaya iki böbreğinden birisini vermesinde ise, eğer tıbbî ve sıhhî açıdan, bağışta bulunan kimseye o anda ve ondan sonraki hayatında bir zarar gelmeyeceği tesbit edilir de akabinde böbrek nakli yapılırsa; yine burada birkişinin hayatının kurtarılması bahis mevzuu olduğundan ve böbreğini bağışlayan kimse de zarar görmeyeceği için, bir mahzur olmaması gerektir. Bu bağış bir fedakârlıktır.

Bu arada, ameliyat yapılacak kimsenin muvâfakatı, rızası alınmalıdır. Onun haberi olmadan, imzası alınmadan yapılan bir ameliyat zaten mümkün olmadığı gibi, dinen de uygun olmaz.

Bu meselede İslâmiyetin nazara aldığı mühim husus, insan hayatının kurtarılmasının hedef alınmış olmasıdır. Çünkü dinin esaslarından birisi de “hayatı muhafaza”dır. Bir kişinin hayatının kurtulmasına vesile olmanın bütün insanları hayata kavuşturmak kadar mühim olduğunu bildiren âyetin meâli ise şöyledir: “Kim bir kimseyi bir cana veya yeryüzünde bozgunculuğa karşılık olmadanöldürürse bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de bir insanı ölümden kurtarırsa bütün insanları ölümden kurtarmış gibi olur.”2 Bu gayeye uygun olduğu içindir ki, müteahhirîn âlimleri hastaya ve çok kan kaybına uğrayan kimseye kan naklinin caiz olduğunu belirtmişlerdir. Hattâ alınan kan gayrimüslimden de olsa caizdir.3

Ancak her ne şekilde olursa olsun, organını bağışlayan veya böbreğini sağlığında veren, kan bağışı yapan kimse, bunların karşılığında bir para almamalı, menfaat şartı koşmamalıdır. Çünkü insan ve insanın parçaları, istenildiği zaman satılan ve menfaat temin edilen bir meta değildir. Bu itibarla, mecburiyet karşılığında bağışlanan bir organdan veya kandan ücret almak caiz olmamaktadır.

Bu vesile ile bu meselede sıkça sorulan bir hususa da açıklık getirelim:

Ölmeden önce göz ve böbrek gibi bir organını bağışlayan kimse, bu organlarının öldükten sonra bir hastaya takılmasıyla şüphesiz sevap kazanacaktır. Çünkü bu sayede başka bir insan sıhhate kavuşmuş, hayata dönmüştür. Ancak organ bağışlayan bu kimse bağışlamış olduğu ve sonra da nakledilmiş olan bu uzvunun ikinci bir şahısta gördüğü vazifeden dolayı mes’ul sayılmaz.

Şöyle ki, bir başkasından nakledilen gözle görmeye başlayan, eğer o gözle harama bakmış, bir günah işlemişse mes’uliyet kendisinedir. Ölen kimsenin bundan bir mes’uliyeti yoktur. Çünkü o adam ölmesiyle vücut elbisesinden tamamen soyulmuş, artık maddî bedenle bir irtibatı kalmamıştır.

Detay İçin :

Sorularla İslamiyet | Organ bağışlamak helal midir? Müslüman olmayan bir kimseden organ almak ya da ona organ bağışlamak uygun mudur?

1. el-İhtiyar, 4: 167; Reddü’l-Muhtar, 1: 602.
2. Mâide Sûresi, 32.
3. Yes’elûneke Fi’d-Dîn ve’l-Hayat, 1: 604-608.
Mehmed Paksu Helal – Haram

[esma_]

bu konuyu bir kaç yıl araştırmıştım ve suffiyun'nun verdiği cevaba yakın cevepler almıştım bu sebeple organlarımı bağışladım öldükten sonra organlarım çürüyeceğine bir başkasının yüzünü güldürsün istedim

[espirili_mi_acaba]

bence organ bagııs caızdır cunku bu organları rabbım bıze gormek duymak vsvs ıcın verdı mısal ben elımle kotu olan hıc bır seye dokunmadım harama el uzatmadım ve gıttım organ bagısnda heryerımı bır bagıs olarak verdım organlarımı verdıgım sahıs benım ellerımle ya kotu seylere dokunduysa yada harama el uzattıysa mahser yerınde benım ellerım konusrken bunlarda gozaltına alınmayacakmı burda ben elı ornek olarak verdım atıyorum ellım orda mahser yerınde benımle buna el uzatmadı bole yapmadı bole etmedı ama benı organ olarak verdıgı sahıs benınle bunu yaptı buna dokundu bunu aldı bunu yaptı bunu ettı derse bunun cezası kıme kalıcak rabımın o elı verdıgı bana mı kalıcak yoksa benım bagısladıgım sahsa mı kalıcak kısaca rbbımın verdıgınemı benım bagısladıgıma hangısıne ıste bu yuzden benım gorusum caızdır saygılarımla