Günlük Hadis hergün 1 hadis

[Talha27]

"Doğruluğa yapışın (ve ondan ayrılmayın).
Zira doğruluk iyilikle beraberdir.
Doğruluk ve iyilik ise, cennettedir.
Yalandan kaçının.
Zira yalan, günah ve kötülükle beraberdir.
Kötülük ve yalancılık ise, cehennemdedir."
(İbn-i Hibban)

[Talha27]

Hadiste doğruluğun insanı nasıl cennete götürdüğü; yalanın da nasıl cehenneme sürüklediği üzerinde durulmaktadır.
Cennet istiyen, doğruluktan hiç ayrılmamalı; cehennemden korunmayı düşünen de yalandan son derece kendini sakınmalıdır.

[Talha27]

"Kim, her sene malının zekâtını, içten gelerek, seve seve verirse; zekat vereceği hayvanın uyuz, hasta ve kötüsünü vermeyip orta hallisini seçerse, imanın tadına varır, lezzetini içinde duyar."
(Ebu Davud)

[Talha27]

Zekat içten gelerek, seve seve verilmelidir. Malım eksilecek, azalacak gibi bir duygu içinde, üzülerek zekat veren, imanın zevkine ve tadına varamaz.

[Mücahid]

[Talha27]

Ömer bin Hattab´dan:
- Allah Resûlü buyurdu ki:
"Malını satışa sunan bol rızka mazhar olur. Halkın zaruri ihtiyaç maddelerinde ihtikar, stokçuluk yapan da Allah´ın rahmetinden uzak kalır."
(İbn-i Mace)
---
Ma´mer bin Abdullah´tan:
- Allah Resûlü (s.a.v.) şöyle buyurdu:
"Günahkar ve isyankar kimseden başkası ihtikar, stokçuluk yapmaz."
(İbn Mace)

[Talha27]

Hz. Ali´den:
"Allah Resûlünü, ipek kumaşı sağ eline, altını da sol eline alıp sonra da:
- Bu ikisi, ümmetimin erkeklerine haramdır, buyururken gördüm."
(Ebu Davud)
---
Hz. Enes´den:
"Allah Resûlü, Zübeyr ve Abdurrahman bin Avf´a, uyuz hastalığına yakalandıkları için, ipekli kumaş giymelerine izin vermişti."
(Buhari, Müslim)



İslâmda ipek ve altın gibi özel eşyaları sadece hanımların kullanmasına izin verilmiştir. Erkeklerin bunları giymesi ve takması caiz değildir.
Ancak bir hastalık veya mâzeret sebebiyle, erkeklerin de bu kumaşlardan giymeleri, altınları takmaları gerekiyorsa, haramlık kalkar, meşruluk ve mübahlık söz konusu hale gelir.

[Talha27]

Hüreym bin Fâtık rivayet ediyor:
"Resûlüllah benim hakkımda:
- Hüreym ne iyi bir genç! (Keşke) saçını kısaltsa, elbisesini de yerde sürüklemekten kurtarsa, buyurdu.
(Bu tavsiyeden sonra) saçımın uzunluğu kulaklarımı geçmedi:
Elbisem de topuklarımdan aşağıya inmedi..."
(Taberani, mu´cemussagîr)



Bu hadiste, Müslüman'ın saçının nasıl olması gerektiği hususunda bir ölçü vardır.
Allah Resulü sahabeden Hüreym adlı gence, kulaklarını aşıp omuzlarına dökülen uzun saçlarını kısaltması tavsiyesinde bulunmuştur. Hüreym de, bu tavsiye üzerine, saçını kısaltmış, bir daha kulaklarından aşağıya saç uzatmamıştır.
Hüreym, Halife Muaviye zamanında vefat etmiştir.

[Talha27]

Arkadaşlar Yazacağiniz Hadisleri Merakla Bekliyorum Allah Sizden Razi Olsun

[CeRiR-üL MeHDi]

SÜNNETE UYGUN SAÇ NASIL OLMALIDIR?


Sünnet Rasulüllah Efendimiz (sav)'in tutunduğu yol, yaptığı, söyledigi ve begendigi olduğuna göre, bu sorunun cevabı için şunları bilmemiz yeterli olur, sanırım: "Onun saçları omuzlarına inerdi. (Bazen) kulak yumuşağına kadar inerdi. Omuzlarına yaklaşırdı. Kulakları ile omuzları arasına ulaşırdı. Saçları ne kıvırcıktı ne de düz, ikisi arası dalgalıydı: (Bazen) kulaklarına ulaşmazdı. Toplu (gür) saçı vardı. Saçı gürdü ama omuzlarını örtecek kadar da değildi. Saçını dört belik yaptığı görülmüştü. Ehl-i Kitap saçlarını olduğu gibi sarkıtırlar, müşrikler de ikiye ayırırlardı. Rasulüllah Efendimiz (sav) emredilmediği konularda ehli kitaba uymayı yeğlerdi. Bu yüzden saçını yarmadan sarkıttı, sonra da ikiye ayırdı ve ayırmayı emretti"(Buraya kadar verdiğimiz rivayetlerin hepsi Tabakât-i Ibn Sâd'dan alınmıştır. bk.I/427 vd.; Ibnü'1-Kayyim, sarkitmayı, arkaya doğru, ikiye ayırmayı da, her iki tarafı örgü olacak şekilde, diye tarif eder. Zâdü 1- Me'âd, I/175). Saçı başkalarına benzememek için değişik tutmayı emrederdi(Ali el-Müttakî, Kenzü'1-Ummâl, VN/124 (18303) (Taberâni'den)). Kesilen saçın gömülmesini emrederdi (age. VN/126 (183I9)Teberâniden). Herşey de... Hatta saçını tarama da sağdan başlamayı severdi (Buharî, vudû 31, libas 38; Müslim, taharet 66,68; Ebu Davûd, libas 41; Tirmizî, cuma 75; Nesâi, Taharet 89; Ibn Mâce, taharet 42; Müsned, VI/94). Sık sık saç taramayı yasaklamıştı (Ebu Dâvud, teraccül 1; Tirmizî, libas 22; Nesâî, zinnet 7; müsned, VI/68). Kendisi de zaman zaman (aralıklı) tarardı (Tirmizî, Semaîl 25). Saçın arkasını alıp önünü bırakmayı (Buharî, libas 72; Müslim, libas 72,113; Ebu Davud, teraccül 14; Nesâî, zinet 5; Ibn Mâce, libas 38; Müsned, 4, 39). Ya hepsini kesin veya hepsini bırakın, buyurmuştu (Ali el-Müttaki, age, VI/648 (17216)). Kendisi de başının ya hepsini traş eder veya hepsini bırakırdı. Bir kısmını tıraş edip, bir kısmını bıraktığı olmazdı. Hac dışında saçının tamamını tıraş ettiğine dair sahih haber yoktur (Ibn Kayyim el-Cevziyye, Zâdü 1-Me'âd, I/175-75). Ahmed b. Hanbel başın tamamen tıraş edilmesini son derece mekruh görürdü. Ma'mer'in de mekruh gördüğünü söylerdi ve bu konuda Hz. Ömer'in sözüne dayanırdı. Ömer (ra) bir adama: "Eğer (başını) tıraşlı görürsem senin kafanı kırarım" demişti (Ahmed b. Hanbel. Kitabu'1-verai 181). Saçını çok yağlardı (iyi bakardı) (Tirmizi, Semâil 23). Bir defasında saçı dağınık birisini görmüştü de "bu adam saçını düzeltecek bir şey bulamaz mı?" diye buyurmuşlardı (Ebu Dâvud, libas H. no. 4062). Yahudi ve Hiristiyanlara benzememek için saçın boyanmasını emrederdi (Bu konudaki hadisler ve kaynakları için bk. Ali Nâsif, et-Tâc, NI/173 vd). Görüldüğü gibi Rasûlüllah Efendimiz müslümanlardan sabit bir saç şekli istememiş ve bu konuda da başkalarına benzememeyi esas almıştır. Imdi bir kişi Rasulüllah'a benzemek maksadıyla onun uyguladığı herhangi bir saç biçimini uygularsa bu konudaki sünneti yaşamış ve sevap almış olur. Ama uygulamanın ruhunu (illetini) düşünüp şu anda Islâm'ı hatırlatan bir tıraş biçimi benimser, bir başka ifade ile saçı konusunda da gayr-i müslimlere benzemezse (Allah'u a'lem) daha güzelini yapmış olur. Çünkü niyyet sağlam olsa dahi başkalarını hatırlatan, ya da Islâm'ı hatırlatmayan bir saç biçimi, olsa olsa günah kazandırmamış olur, şeklen tebliğ sevabından mahrum kılar.