RENKLERİN DİLİ
Kırmızı asilce kahverenginin üstüne dökülmüştü.Kahverenginin
üzerinde yeşil için kırmızı vardı.Sadece kahverenginin üstüne
değil maviye de dökülmüştü kırmızı.Ama her ikisine de asilce
dökülmüştü.Kırmızı,yeşil için kahverengide ve mavide kendini
feda etmişti.Sonunda kirli kırmızıya galebe çaldı asil kırmızı.
Ve yeşilin bayramı yaşandı kahverengide ve mavide.Yeşil,adaletin
ismiydi karanın zulmüne inat.Zulüm karanlığa gömüldü yeşilin
nurunda.
Kara,yeşili yenemeyeceğini anladı.Kendisi kara o da yeşil olduğu
müddetçe yenemezdi onu.Öyleyse yeşilin tonlarıyla oynanmalıydı.
Önce biraz beyaz kattı yeşile hafifinden.Yeşil artık yeşil değil
yeşilimtıraktı.Adına medeniyet dedi süslü karanın.Yeşilimtırak
kararmalıydı öyleyse,medeniyet gerekliydi çünkü.
Şimdi kara,yeşile medeniyet ihraç ediyor.Havadan sağanak sağanak
yağıyor yeşilin hakim olduğu (olamadığı) kahverengi ve maviye.Ve
yine kırmızı dökülüyor.Ama bu kez yeşile sahip çıkamadıkları için
tüm renklerin sahibi cezalandırıyor onları.Anlaşılan bir müddet
kararmalı kahverengi ve mavi.Ama elbet bir gün yeşil toparlanacaktır.
Tüm renklerin sahibi nurunu yeşile tamamlayacaktır.Tüm renklerin
Sahibi aşkına;yeşile bahar geldi,vakit yeşerme vaktidir…
Yasin BIYIKLI |