“Bir ümmettik biz;bir halka dönüştürdüler bizi!”
Mehmet Efe
Mutfak ile tuvalet arasında geçiyor günlerimiz…
Çocuklarımızla birlikte oturup,saatlerce televizyon
Seansları yapıyoruz.”Çocuklar büyüdükçe dertleri de artıyor” diye
serzenişte bulunuyoruz.Teknoloji haberlerini
ilgiyle takip ediyoruz.Çocukları kontrol etmek için de
kumandalar yapılsa hemen alacağız.Zira neler almadık ki!Çift kapılı kocaman buzdolaplarımız,son model telefonlarımız,dizüstü
bilgisayarlarımız ve yetinmeyi bilmeyen kalplerimiz var.
Kandillerde,bayramlarda dualar ediyoruz
kendimiz için…Oğlumuz üniversite sınavını kazansın,
kızımız zengin bir koca bulsun diye çaputlar bağlıyoruz
türbelere!İmam Efendi camide dua ediyor:Önce Türk milleti,sonra
İslam dünyası,sonra da Dünya için selamet diliyor.Yani önce can sonra canan
diyor,bizler de bir güzel amin diyoruz.Canımızdan geçmeden canan arzuluyoruz.
Ey okuyucu bana kızabilirsin.Görmek istemeyebilirsin dünyayı;duymak
istemeyebilirsin çocukların feryadını…Ya peki kalbimiz?Biliyorsun kalbimizde
O’nun nuru var.Ne yaparsak yapalım o nuru yok edemeyiz;sadece o nuru kalın
perdelerle örtmeye çalışırız.An gelir perdeler eskir,an gelir kum saatinin kumu biter!
Kum saati aka aka sırrına kavuşur ve biz yarı yolda kalırız.Eşref-i mahlukat iken
esfel-i safilin olmak için uğraşıyoruz.Putlarımızı İbrahimce devirmedikçe,fil dişi kulelerimizden çıkıp alemi temaşa etmedikçe yenilmeye mahkumuz,Müslümanın aynı delikten iki kez ısırılmaması gerekirken;bizler bizi ısırsınlar diye deliklerin önünde sıraya girmişiz.Birileri kalbimize bile etiket yapıştırırken;eli kolu bağlı oturuyoruz.Kalkıp;baş kaldırmalıyız şeytana ve nefsimize!Kalbimize sahip çıkmalıyız ki kalbimizi yoktan var eden de mahşerde bize sahip çıkabilsin.Öyleyse Bismillah!
fatma çınar |