 hayat aslında...
Hayatim da ilk once SEVMEYI ogrendim,cunku sevdikce kendimi
hissettigimi ogrendim. AFFETMENIN ne oldugunu anladim ve affetmenin
aslinda yeni insanlar kazandirdigini gordum..
Bir gun gecmisime baktim da PISMANLIGIMDAN uzulmedigimi
gordum,bunlari ben yasadim cunku....
Birisini HATIRLAMANIN aslinda ufak bir telefon gorusmesi kadar basit
oldugunu biliyorum artik!
Aslinda BANA DEGER VEREN INSANLARIN cok yakinimda fakat gozlerimin
hep uzaklarda oldugunu anladim..
Birisini kirdiktan sonra OZUR DILEMENIN aslinda beni ben yaptigini
anladim.
SEN BENIM ICIN ONEMLISIN kelimesinin verilecek en buyuk hediye
oldugunu buldum.
Bir yerden sonra KELIMELERIN mana ifade etmedigini biliyorum.
Sahilde yurur ve dusunurken birinin de beni DUSUNDUGU duygusu beni
sevindiriyor.
MUTLU OLMANIN aslinda bir kedinin guzel bir anini yakalamak kadar
basit oldugunu anladim.
KACIRDIGIM FIRSATLARIN aslinda bana yeni firsatlar yarattigini
gordum.
Yildizlarin benim icin parladigini gormeyen gozlerim,gun geldi
HAYATIMDAN YILDIZLARIN gomuldugu maziyi unutmasi gerektigini
anladim!
GOZLERIN kelimelerden daha onemli oldugunu ve yalan soylemediklerini
biliyorum.
Hayatimda YANIMDA GORMEK istediklerimi yanimda gorecegim cunku
onlarin bana deger verdiklerini biliyorum.
TELEFONUN 160 karakterine uzuntunun,mutlulugun,yikintinin sigdigini
gordum. YASAMIN YASAMAYA DEGER OLDUGUNU VE ISTERSEM MUTLU OLACAGIMI
OGRENDIM...
__________________ zaif-i mutlak.:...ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı... Yoklukları var eden Rab; dikenleri gülün merhametinde misafir eyleyen Rab; bulutları mavi göğüme sırdaş eyleyen, yağmuru toprağıma yâri eyleyen; bebekleri annesinde, kuşları yuvasında; baharı kışın ardında, ömrü güneşin doğuşunda; saklayan gösteren Rabbim; kilitlerimi çöz, firkatlerimi muhabbetinin peşine koy, rüzgara tutunan dualarım arılara, papatyalara, nergislere ve gelinciğime dokunmuşsa, ruhumu kainatın ahengine kat. Ya Rab. Ya Hakk... |