Ey ne zaman yola çıkacağını unutan insan
Görüyorum ki, seni ayırıp yalnızlığa iten ölümü
umursamayan
Yokluk yolculuğuna çıkıp kaybolanları unutmuşsun sen
Oysa hepsi de olduğu gibi dünyayı bırakıp gittiler,
bir bilsen
Hepsi de bir parça bez ve bir hırka ile çıktılar yola
Dibinde gölgelenmeyi hayal ettikleri bir ev yapama*dan gittiler kabre
Ki onlar toprağın altında sara hastalığına tutulmuş
kalmış yapayalnız
Oysa önceden dost idiler, can ciğer arkadaş,
onlar*dan hiç kalmadı yoldaş
Sen de yarın veya bir gün sonra olacaksın
komşusu onların
Kabirlerde tek başına yapayalnız kalacaksın
uzak onlardan
Dostluk ve samimiyet kurduğun sevdiklerin kestiler
bağını
Sözün de duran biri görmedin, kopardılar tüm
bağla*rını
Hazır ol, bekle ölümünü, gitme azıksız
O yakındır dalma gaflete, düşe boş umutlara be akıl*sız.
(ALINTI) |