 Seni Yâd Ederken
Seni Yâd Ederken
yâr sana kavuşmak ümidiyle sevindim hep, ben.
bu mudur kendinden çok başkasını sevmenin mükâfatı?
belki hiç bitmeyecek bu iştiyak ama, neden?
oysa ki yâr-ı bâki'den dilemiştim hep ben vuslatı.
şimdi seni yâd ediyorum sanki bir avuç kara toprakla.
ömrümü çürütüyorum aylardır gelmeyeceğin halde seni anmakla.
ne gözyaşlarım diniyor ne de bir teselli buluyorum döneceğini sanmakla.
zannetme ki güzelliğin bitmeyecek saçlarına düşen bir akla.
sayende rezil oldum yedi cihana adım çıktı mecnuna.
inan ağlamakla geçiyor günlerim hata etmişim sana kanmakla.
uykusuz gecelerimi gün ettim senin aşkına tutuşup yanmakla.
fayda etmiyor ne yazık ki feryad-ı figan da oturup ağlamak da. |