zeliha yusufa saldırır.kıssanın sonunda yusuf için and olsun oda zelihayı istedi der.
davut sen nasıl yaratıyorsun düşünemiyorum der.
peygamberimizinde bir hatası anlatılır.
bunlar Allahın bize olan rahmetidir.
şüphe edebilir.
nefs kuvvetle isteyebilir.
bazı şeyleri düşünerek tezahür edemeyiz.
ama Allahın peygamberleri bile bazen bunları yapabilmiş.
demek ki nefse çözüm yok.ölene kadar akıntının tersine kürek çekmek gibi birşey. |