Ramazanda bir seher
Yine bir seher , ve şehri ramazan , artık bülbüller ötmüyor buralarda , ağaçlar fısıldaşmıyor , horozların zikri kulaklara gelmiyor.
Sakın ümidsizlik almasın seni , aramak isteyene hakikat tüm tecelliyatı ile sahnede , bazıları meydan okuyor uykusuna mescidin yolunu tutmuş ,
Bazı evlerde perde kenarından nur hüzmesi sızmakta. Sakın herkes uyuyor izlenimi almasın seni , kimi mahbuba rücu halinde.
Orada uzakta da olsa ışık sızmayan bir evden lafza-i celal sesi geliyor seher vaktinde , melekler çatısında halka olmuş...
Bakan göz görmüyor , gören göz gerek..
Bir diğerinde rabıta-i mevt var , azrail beklemekte emr-i ilahi için ...
Ya Rabb seher bülbülleri yok sanmıştım , meğerki melaike-i kiramı salmışsın...
Ufak bir yetim avuç açmış seherde , mevlasından istiyor , kim kaldırdı onu bu saatte , melekler bekliyor amin demek için..
Biri televizyonu açık unutmuş yatarken belli Kuran azimüşşan okunuyor üzerine ama farkında değil , o uyusun ama gelenler saf tutmuş o sese..
Bir diğeri Ya nasib demiş bu vakitte çıkmış rızkını temin için , daha vakit dolmadan yolda olanlarda var , elinde tesbihi gönlünü raptetmiş..
Biri sanal ortamda arkadaş bulma derdine düşmüş , kendiyle arkadaş olamadığından arıyor ruh ikizini..
Birazdan güneş doğacak kiminin gönlünü kiminin gününü aydınlatacak , bu satırlarda harmana savrulacak
Artık seher vakitleri de farklı ama , hakikat güneşi hep aynı yerden aynı şekilde doğmakta...
.... |