Selamun Aleykum
Alıntı:
|
Bildiğiniz gibi; takıyye, kendini gizlemek, olduğundan farklı görünmek, inandığının aksini söylemek ve tehlikelerden korunmak için hileli yola başvurmak demektir. Bazıları, takıyyeyi müslümanlığa mal etmek isteseler de, İslam'da takıyye yoktur. Dinimizde, bir müslümanın savaş anında düşmanın zülmünden kurtulmak ve canını kurtarmak maksadıyla imanını gizleyerek müdarâtta bulunması şeklinde ifade edebileceğimiz, “İllâ en tettekû minhum tükâh - Ancak onlar tarafından gelebilecek bir tehlike olursa başka!” (Âl-i İmran, 3/28) hakikatına bağlı bir disiplin var ise de, Şiilik'te söz konusu olan takıyyenin müslümanlıkta yeri yoktur. Takıyye, Şii anlayışında, özellikle de İran Şiiliğinde bir esastır; dolayısıyla, Anadolu'daki saf Alevî vatandaşlarımız da takıyye bilmezler.
|
hem var diyorsunuz, hemde yok, ayrıca sizin "ifade edebilmeniz" le Kuran ayeti ifade edilmez, bir tehlike olursa diyor, savaş anında bir tehlike olursa demiyor, sözleri çarpıtmayın. Canın tehlikedeyse yada dinin için maslahat oysa takiyye yapmak farzdır. Allahım söz çarpıtanlardan bizi koru..
Alıntı:
|
Fakat, Fars Şiiliğinde, “Sizden olmayanları ve sizin çizginizde bulunmayanları aldatmadıktan sonra hakîkî müslüman olamazsınız” manasında bir takıyye mevcuttur ki, onun menşeini de Sünnî bir atmosferde yetişmiş olan İmam Cafer-i Sadık hazretlerine isnat ederler. Doğrusu, İmam Cafer gibi müstakim bir insanın, böyle çarpık bir düşünce ifade edeceğine inanmak mümkün değildir. Kaldı ki, Hazreti İmam böyle bir cümle söylese bile, Allah Resulü “Aldatan bizden değildir” buyurmuştur.
|
Siz ne dediğinizin farkında mısınız?
Nerede, hangi Şii kaynağında öyle bir inanış mevcuttur, hangi kaynaklarda geçiyor bu.
İftirayı dinden sananlara, kendini alim ilan edenlere yazıklar olsun.
Allahım cahil olup alim geçinenlerden bizi muhafaza eyle....