ÖYLE BİR RAHMET Kİ… GÖNÜL BAHÇESİNDEN -
Cömertlikte Allah Rasûlü (s.a.v.)
Birgün bir kimse Peygamber Efendimiz’e gelerek bir şeyler istedi. Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:
“–Yanımda sana verebileceğim bir şey yok, git benim nâmıma satın al (borca gir), mal geldiğinde öderim.” dedi.
Efendimiz’in sıkıntıya girmesine gönlü râzı olmayan
Hazret-i Ömer -radıyallâhu anh-:
“–Yâ Rasûlallah! Yanında varsa verirsin, yoksa Allah Sen’i gücünün yetmeyeceği şeyle mükellef kılmamıştır.” dedi.
Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in Hazret-i Ömer’in bu sözünden hoşnut olmadıkları, mübârek yüzlerinden belli oluyordu. Bunun üzerine Ensâr’dan bir zât:
“–Anam babam sana fedâ olsun yâ Rasûlallah! Ver! Arş’ın Sâhibi azaltır diye korkma!” dedi.
Rasûlullâh’ın arzusunu te’yîd ve takviye eden bu sahâbînin sözleri, Efendimiz’in çok hoşuna gitti, tebessüm etti ve:
“–Ben de bununla emrolundum.” buyurdu. (Heysemî, X, 242)
__________________
HizmeT NimettiR...
Gavs-ı Sani... |